هفته سی و یک

امروز با بابایی رفتیم مرکز بهداشت تا برای من پرونده تشکیل بدن و واکسن کزاز هم بزنم. یه ماما فشار خون و وزن و صدای قلب شما رو چک کرد و گفت همه چی نرماله فقط یه مقدار اضافه وزنم خارج از نموداره. بهم پیشنهاد داد حتما کلاس های مراقبت های بارداری بیمارستان مرتاض رو شرکت کنم چون خیلی مفیده. برام واکسن کزاز هم زد و گفت همه سونوگرافی ها و مدارکمو فردا ببرم براش تا پروندمو کامل کنه و همونجا یه چک آپ چشم پزشکی و دندان پزشکی هم بشم.

حس خوبی بهم دست داد... اول برای این­که همیشه کلی سوال تو ذهنم بود که یا فرصت نمی شد یا اهمیتش کمتر از بقیه سوالام بود و در نتیجه نمی تونستم از دکتر خودم بپرسم... حالا تو همین 2 ماه باقیمونده میتونستم از این خانوم ماما بپرسم و یه خورده از دل نگرانی های مادرانه ام کم بشه. دوم اینکه این درمانگاه، یکی از بهترین درمانگاهای شهره و بعدا برای کارای چک آپ نی نی میام همین درمانگاه و این خودش برداشتن یه قدم مفید واسه نی نی مونه. سوم اینکه هر موقع نگرانیم زیاد شد میتونم بیام صدای قلب نی نی رو بشنوم و آروم بشم. کاشکی زودتر پرونده تشکیل داده بودمو این حس خوب زودتر بهم دست می داد.

حالا برگشتم اداره و بدنم خیلی خسته اس... نمی دونم به خاطر واکسنه یا کم خوابی یا عوارض بارداری یا شایدم اینکه کارم کم شده و کمتر با کارم سرگرم می شم. الان دقیقا اون صحنه آخر فیلم ارباب حلقه ها 1 اومد تو ذهنم که یه تخت خیلی رااااحت و بزرگ با ملحفه سفید بود نور خورشید از گوشه پنجره افتاده بود روی قسمتی از تخت و رنگش طلایی بود. چقد هوس کردم روی این تخت و تو اون فضا باشم و رااااحت بخوابم... الان تواناییم در این حده که اگه چشمامو ببندم در کمتر از یک دقیقه بی هوشِ بی هوشم.

نق نقم میاد... شیوا کوچولوی درونم دو سه روزیه مدام بهانه گیری میکنه و حوصلش سر میره... دلش یه فان قلمبه می خواد... مامانی کاشکی تو زودتر بیای و با شیوا کوچولو بازی کنی. انقدر سرگرمش کنی که دیگه از خستگی نای نق نق زدن نداشته باشه