هفته سی و پنجم - انتخاب اسم علی

سلام پسر کوچولوی توی دلم

از یکشنبه ی دو روز پیش، سی و چهارمین هفته از دوتایی شدنمون رو هم گذروندیم. نفس مامان، زمان داره خیلی زود زود میگذره و من روز به روز بیشتر عاشقت میشم. دیگه هر موقع باهات حرف میزنم و نوازشت میکنم، عکس العمل نشون میدی بهم و تکون میخوری... خییییییلی حال میکنم که تو رو دارم پسرگلم.

مامانی... قراره اسم تو رو بذاریم علی

صدات میکنم علی گلی مامانی

فلسفه ی نام گذاریت هم از این قراره که باباگلی شما به خاطر علاقه شدیدی که به امام علی داره از خیلی وقت پیش (حتی قبل از اینکه با مامانت آشنا بشه)، توی دلش میگه اگه اولین بچم، پسر باشه خیلی خوب میشه که اسمش علی باشه. اوایل ازدواج این خواسته شو با مامانی مطرح میکنه و با مامانی قرار میذارن اگه خدا خواست و نی نی اولشون پسر شد این خواسته ی بابایی رو عملی کنن. اسم علی، اسم خیلی بامعنا و مهربونیه... امیدوارم اسمتو دوست داشته باشی و از این انتخاب مامان بابات همیشه راضی باشی.

تو این هفته بابایی یه روزه رفت مأموریت تهران و توی 6-7 ساعتی که اونجا بود هم کارای اداریشو انجام داد، هم مدرک موقت فوق لیسانس مامانی رو از دانشگاه تحویل گرفت و هم یه لوستر و یه دیوارکوب خوشششششکل و خاااص(به قول مامانی) واست خرید. عاااشق باباتم که همیشه کارا رو سریع و به بهترین حالت ممکنش انجام میده. لوسترت یه برگ سبزه که سه تا زنبور و یه گل چراغ دار بهش آویزونن و دیوار کوبت هم یه هزار پای سبزه با قیافه ی 

خاله فرناز شما و آیدا جون هفته پیش رفتن سوئد پیش خاله مونا... امیدوارم که بهشون خیییلی خوش بگذره... تا 3 هفته دیگه که برگردن کلی لباس و اسباب بازی خوشگلی که خاله مونا واست خریده رو برامون میارن... کلی ذوق دارم که این وسایل رو بچینم توی دراورت و این دفعه یه عکس خوشگل از اتاقت بگیرم.

این روزا یه کم بدنم ضعف داره و زود زود خسته میشم ولی به جرئت میتونم بگم حاملگی بر خلاف تصوری که همیشه داشتم نه تنها برام سخت و طاقت فرسا نیست؛ بلکه یکی از شیرین ترین و دوست داشتنی ترین دوران زندگیمه...

اینجاس که باید بگم خدایا شکرت... وااااقعا ممنونم به خاطر این همه لطف و نعمتت...